Polichromia wnętrza kościoła w Łukowicy ma charakter figuralny i
ornamentalny. Zajmuje się przede wszystkim całą przestrzeń pozornego sklepienia
w prezbiterium i nawie, a także na obydwu ścianach tych przestrzeni. Została
wykonana techniką olejną w roku 1878 przez nieznanego malarza. Pozostawiono
jednak wtedy, względnie odsłonięty, fragmenty poprzedniej polichromii barokowej
z wieku XVII, zachowane tylko we fragmentach w prezbiterium na ścianie
południowej oraz w nawie na ścianie północnej (postać Chrystusa Dobrego
Pasterza).
Stary kościół od południowego wschodu
Geometrycznie kompozycje malarskie sklepienia nad prezbiterium różnią się
nieco rysunkiem od tych nad przestrzenią nawy. Tu i tam złożyły się na nie
podziały ramowe z prostokątów i kwadratów, z dużym prostokątnym polem w
pośrodku. W tych środkowych polach zostały umieszczone sceny figuralne,
natomiast w ich otoczeniu, we wspomnianych już prostokątach i kwadratach,
mieszcząc się ornamentalne rozety, wpisane w geometryczne pola o charakterze
kasetonowym, obramione szerokimi listwami ze stylizowaną dekoracją roślinną.
Tematyka głównych obrazów na obydwóch sklepieniach nad prezbiterium i nad nawą,
została poświęcona Chrystusowi i Matce Boskiej. W prezbiterium jest to scena
przestawiająca Chrystusa po zmartwychwstaniu, z dwoma uczniami w Emaus, kiedy
rozpoznali Go przy łamaniu chleba, natomiast w nawie jest to Koronacja Matki
Boskiej w niebie. Święci na ścianach to czterej Ewangeliści. Z kolei w nawie na
ścianie południowej mieści się scena Bożego Narodzenia, zaś po przeciwnej
stronie postać Chrystusa Dobrego Pasterza, pozostałość ze starej polichromii.
Gama kolorystyczna całości polichromii przedstawia się jako stosunkowo
urozmaicona, ale traktowana raczej lokalnie, bez finezyjnej gry światła i cienia
oraz barwnych półtonów. Przeważa kolor ultramaryna w tłach obrazów i w
geometrycznych podziałach sklepień, poza tym czerwony w szatach niektórych osób,
jak również zielony i biały, lecz w mniejszej ilości, natomiast płyciny w
podziałach są w kolorze ultramaryny. Kolorystyka sprowadza się zatem do schematu
koloru ultramaryny jako tło, na to naniesione podziały w formie listew w kolorze
żółtym z popielatymi rozetami.
|
