Figurka Matki Bożej Wspomożenia Wiernych. Jak już było wcześniej wspomniane,
w pośrodku nastawy ołtarza głównego mieści się głęboka nisza zakończona
półkoliście, a w niej znajduje się figurka Matki Bożej Wspomożenia Wiernych z
Dzieciątkiem Jezus na ręku. Została wykonana w roku 1907 przez parafianina,
wówczas studenta Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie - Juliana Kosika. Matka
Boska jest przedstawiona w pozycji stojącej, frontalnie, bardzo plastycznie. Na
lewej ręce trzyma Dzieciątko Jezus, które ma skierowany wzrok na wiernych, a w
rączkach trzyma małą owieczkę. W prawej ręce Matka Boża trzyma berło, a na
głowie ma koronę. Jej wzrok jest również skierowany na wiernych. Maryja ubrana
jest w białą suknię, na której ma niebieski płaszcz.
Skoro mowa o rzeźbach to trzeba dodać, że kościół w Łukowicy posiada nadto
trzy krucyfiksy. Największy, na tęczy, późnobarokowy, pochodzi już z XVIII
wieku. Przedstawia Chrystusa rozpiętego na krzyżu, już zmarłego z głowa
opuszczoną na prawe ramię, z uniesioną dość wysoko klatką piersiową i nogami
ugiętymi w kolanach. Perizonium osłaniające biodra spada obfitym fałdem z jednej
strony. W polichromii ciała Chrystusa widoczne są też jako wypływające spod
cierniowej korony. Korona cierniowa ma charakter plecionki na wzór sznura. Napis
"INRI" ma charakter zagiętej esowato pionowo ustawionej tabliczki. Spokojny
układ ciała Chrystusa i zaznaczony majestat śmierci, każe mówić tu o schyłkowej
fazie baroku, przechodzącego w klasycystyczne uspokojenie. Pozostałe dwa
zabytkowe krucyfiksy: krzyż procesyjny z wieku XVIII, drugi zaś umieszczony w
kruchcie, w pobliżu kropielnicy, pochodzi z XVII wieku - również barokowy.
Fragment ołtarz główngo
Grupa Ukrzyżowania - w tzw. Ogrójcu. Na zewnątrz kościoła dobudowana jest do
środkowej trójbocznej absydy jakby zadaszona kapliczka w kształcie wysokiej
prostokątnej niszy, z rozglifionymi ścianami bocznymi, wewnątrz polichromowana.
Mieści się w niej rzeźbiona Grupa Ukrzyżowania. Równoległe do krzyża Chrystusa
na ścianach bocznymi namalowani są dwaj łotrzy na krzyżach, natomiast u dołu tej
niszy mamy cztery malowane sceny z historii męki Pańskiej. Są to Chrystus w
Ogrójcu, Zdrada Judasza, Biczowanie i Cierniem ukoronowanie. Pod postaciami
Matki Boskiej Bolesnej i św. Jana stojących pod krzyżem wiszą dwa eliptyczne
medaliony z wyobrażeniem św. Michała Archanioła i S. Sebastiana. Na ramie
obejmującej tę niszę od frontu mamy cały zestaw przedmiotów związanych z męką
Pańską, są to tzw. arma Christi. Na samym szczycie jest tam chusta św. Weroniki,
a obok niej: gwoździe, młotek, bicze, cierniowa korona i obcęgi. Następnie od
lewej strony: rękawica, dzbanek, pochodnia, kostki do gry, maczuga, kogut,
suknia całodziana i powróz, zaś po prawej stronie czaszka trupia z piszczelami,
kielich, kajdany, miecz, sakiewka Judasza ze srebrnikami, rózgi, włócznia i
drabina. Mamy tu zatem w skrócie męki Pańskiej, a więc jakby Kalwarię. Całość
dekoracji pochodzi z przełomu wieku XVIII na XIX. Jedynie sam krzyż został
wykonany w roku 1969 i stąd ta data jest na nim wypisana.
|
